Tijnsgoederen

Tinsgoederen 

Tyns, tins, thins, thijns, tijns, cijns, chijns, en in het latijn ‘census’ heeft betrekking op inkomsten uit gronden en anderende onroerende goederen en bezittingen, die vielen onder het tynsrecht van de hertog. Dit tynsrecht was een stelsel van rechtsregels, die vanaf de Middeleeuwen tot allerlei gebruiken hebben geleid en een belangrijke plaats in het maatschappelijke leven innamen. Lang niet alle tynsen waren onderworpen aan het tynsrecht. Vele kwamen voort uit horigheidverhoudingen, zoals de hoofdtins, die niets met grondtynsen te maken heeft. Echter ook niet alle grondtynsen behoren tot het tynsrecht, omdat tyns vaak gebruikt wordt in de ruimere betekenis van ‘betaling in geld’ tegenover pacht, dat wil zeggen betaling in natura, zoals koren. Het gevolg is dat bij pacht en erfpachtverhoudingen ook vaak sprake is van census. Tot slot komt het ook voor dat betalingen in natura soms zijn onderworpen aan het tynsrecht ([Heringa] E. Heringa, Tynsen op de Veluwe, Proefschrift 1931, Wolters).

Putten

Camp, ten (Huinen)

Cluijnengoed (Huinen)

Oude Erf, ‘t (Huinen)

 

 

Copyright ©OGR

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s